Dokumenty - przeciwdziałanie przemocy
INFORMACJA Z REALIZACJI ZADAŃ MIEJSKIEGO ZESPOŁU INTERDYSCYPLINARNEGO DO SPRAW PRZECIWDZIAŁANIA PRZEMOCY W RODZINIE
W dniu 21 lipca 2011 roku w siedzibie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Dębicy odbyło się pierwsze posiedzenie Miejskiego Zespołu Interdyscyplinarnego do spraw Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie w składzie 21 osób powołanego Zarządzeniem Nr 102/2011 Burmistrza Miasta Dębicy. Posiedzenie rozpoczął Zastępca Burmistrza Miasta Dębica Pan Mariusz Trojan. Prowadzącą spotkanie była Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Pani Małgorzata Kędzior, która przedstawiła podstawowe przepisy prawne niezbędne do pracy Zespołu.
Powołano Przewodniczącego Zespołu Interdyscyplinarnego, którym została Dyrektor Ośrodka Interwencji Kryzysowej w Dębicy Pani Stanisława Dentko, a na Zastępcę Przewodniczącego wybrano Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Dębicy Panią Marzenę Socha.
W dniu 8 września 2011 roku odbyło się drugie posiedzenie Zespołu Interdyscyplinarnego. Omówiona została sytuacja rodzin i osób zgłoszonych przez pracowników socjalnych do pomocy w Zespole Interdyscyplinarnym. Powołano grupy robocze.
Trzecie posiedzenie Zespołu Interdyscyplinarnego miało miejsce 9 grudnia 2011 roku. Zespół powołał grupy robocze na wnioski pracowników socjalnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Dębicy i Komendy Powiatowej Policji.
Konsultant prawny Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Dębicy Pani Agnieszka Gazda przedstawiła procedurę „Niebieskie Karty” zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 13 września 2011r. (Dz. U. Nr 209 poz. 1245).
Przewodnicząca Miejskiego Zespołu Interdyscyplinarnego Pani Stanisława Dentko przedstawiła sprawozdanie z pracy Zespołu od 15 września do 9 grudnia 2011 roku.
SPRAWOZDANIE PRZEWODNICZĄCEGO MIEJSKIEGO ZESPOŁU INTERDYSCYPLINARNEGO DS. PRZECIWDZIAŁANIA PRZEMOCY W RODZINIE Z DZIAŁALNOŚCI ZESPOŁU ZA OKRES 15.09.2011 DO 09.12.2011
W opisywanym okresie do zespołu wpłynęło 19 zgłoszeń. Po sprawdzeniu przez pracowników socjalnych sytuacji rodzinnej powołano 6 grup roboczych, które spotkały się 9 razy. Sprawy, którymi zajmowały się grupy robocze to:
1. dwie sprawy przemoc wobec dzieci stosowana przez matki (zaniedbanie, demoralizacja),
2. jedna sprawa przemoc wobec dziecka z powodu nadużywania alkoholu przez matkę, która jest prawdopodobnie bita przez męża,
3. jedna sprawa przemoc wobec osoby chorej psychicznie,
4. dwie sprawy przemoc domowa ze strony mężów.
W zespołach brali udział policjanci, kuratorzy sądowi, pracownicy socjalni, pedagodzy oraz nauczyciele przedszkola. Udział w/w osób był bardzo ważny. Obraz problemów w rodzinie poszerzał się a to umożliwiało podejmowanie odpowiednich kroków.
Z przebiegu spotkań grup roboczych wynika, że interdyscyplinarność ma wiele zalet – szybki i pełny przepływ informacji między służbami społecznymi, możliwość podjęcia działań zaplanowanych i skoordynowanych, nie powielających się i wykluczających się wzajemnie. W trakcie naszych spotkań mogliśmy zapoznać się z procedurami poszczególnych instytucji. Myślę, że w przyszłości uda nam się wypracować taki sposób współdziałania aby szybciej ale w zgodzie z porządkiem prawnym rozwiązywać sytuacje gdzie występuje przemoc. Widzimy też i wady. Spotykamy się w niektórych sytuacjach z bezradnością. Dotyczy to przede wszystkim spraw, gdzie przemoc jest stosowana wobec dzieci, zwłaszcza zaniedbanie, demoralizacja i brak właściwej opieki. Z doświadczenia grup roboczych wynika, że monitorujemy sytuację i czekamy co się wydarzy dalej. To, co w tych sytuacjach może zrobić zespół to napisać o wgląd w sytuację dziecka, zgłosić uzależnionego rodzica na leczenie.
Do tej pory nie doszło do spotkania z grupą roboczą sprawcy. Wynikało to z sytuacji rodzinnej – jedna osoba sama zgłosiła się na leczenie przymusowe a wobec drugiej toczy się prawdopodobnie postępowanie o znęcanie.
Porównując naszą pracę z innymi zespołami można stwierdzić, że pracujemy dobrze. Wypływa to z faktu, że na naszym terenie jest dostępność do takich placówek jak Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna, Poradnia Odwykowa, Ośrodek Interwencji Kryzysowej oraz przeszkolona kadra – pracownicy socjalni, policjanci, pedagodzy, kuratorzy. Brakuje specjalistów do prowadzenia terapii rodzin oraz mieszkań na potrzeby osób, które z uwagi na przemoc muszą opuszczać dom a najczęściej są to najsłabsi członkowie rodziny czyli dzieci.
Kończąc sprawozdanie chciałam podziękować wszystkim członkom zespołu i grup roboczych z prace włożoną w pomoc osobom dotkniętym przemocą i stosującym przemoc czasami trudną i niewdzięczną.
PRZEWODNICZĄCY
Miejskiego Zespołu Interdyscyplinarnego
ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie
mgr Stanisława Dentko
